Dagboek van een soldaat

'Op vrijdag 10 mei omstreeks 1.50 uur werden wij militairen, gelegerd in het patronaat in Horn, wakker omdat er geschoten werd. Omdat de ramen wegens de hoge temperaturen open waren, was elk abnormaal geluid waarneembaar,' aldus oud-militair G.P. Veroude uit Boxtel. 'De radio werd ingeschakeld doch gaf geen uitzending. Plotseling hoorden we, dat vreemde vliegtuigen op diverse plaatsen ons luchtruim schonden. Een sergeant, reeds volledig bepakt, kwam binnen. Zijn gezicht stond ernstig. Hij zei: "Jongens, allen opstaan en snel aankleden. Wij zijn in oorlog met Duitsland." De soldaten van het 17e regiment infanterie, afdeling verbindingstroepen, verplaatsen zich die enerverende meidagen per fiets: 'Wij werden in 10 minuten 5 keer vanuit de lucht beschoten door Duitse mitrailleurschutters. Het naar beneden duiken van de Stuka's en Messerschmitts was door hun angstaanjagend gehuil een nachtmerrie. Ik zag collega's overgeven van angst.' Op 15 mei is Nederland officieel bezet door Duitsland, maar de capitulatie geldt (nog) niet voor Zeeland. Op 17 mei wordt Middelburg gebombardeerd: 'We zagen dat 'de Lange Jan' in brand stond, dat het gemeentehuis ook was geraakt: de hoogste toren was plotseling verdwenen. Met zijn allen konden we de opzettelijke vernieling van de mooie stad Middelburg gadeslaan. Dit was geen oorlog voeren, maar opzettelijke afslachting van burgers.' Confronterend is de voortdurende aanblik van lotgenoten: 'Een troosteloos gezicht de gecapituleerde soldaten te zien voortsjokken. Velen gingen in de berg van de weg liggen of verdwenen via zijweggetjes en sloten, aan het oog onttrokken van de enkele bewapende Duitse militairen die hen vergezelden.' Eenmaal weer thuis in Boxtel is 'vader in de tuin aan het werk, moeder in de huiskamer naaiwerk aan het doen. Op mijn roep "Dag vader, dag moeder' keken ze beiden in mijn richting. 'Dag jongen' waren hun verlossende, tenslotte met blijdschap uitgesproken woorden. Men dacht, dat ik gesneuveld was.'