Demoed, Barend

De auteur, afkomstig uit Amsterdam, meldt zich 29 juni 1943 als krijgsgevangene en vertrekt enkele dagen later uit Amersfoort. Na een lange treinreis komt hij in Altengrabow aan. Hier moet hij een tijd wachten. 26 juli 1943 gaat hij per trein via Maagdenburg naar Mühlberg. Men slaapt in barakken. Het eten is verbeterd. Het krijgt genoeg van het niets doen en gaat bij een boer werken. Dan gaat hij weer op transport tot Torgau. Met een klein groepje wordt hij wordt in het nieuwe kamp aangesteld in de keuken en zorgt voor het dagelijks eten. Daarnaast doet hij nog ander werk. Er moet mest vervoerd worden, hij doet los- en laadwerk, werkt in de tuin en helpt oogsten. Ook doet hij boodschappen. Hij krijgt kampgeld als beloning. Naar huis schrijft hij brieven en hij krijgt ook post. Hij heeft steeds vaker heimwee en zit dan te "prakizeeren". Wassen doet hij zelf, ook sokken stoppen. 's Avonds verveelt hij zich en gaat dan maar naar bed. De keuken maakt hij een keer schoon omdat 's nachts de ratten er hebben huisgehouden. Van thuis krijgt hij een pak met schoon ondergoed. Begin december 1943 krijgt hij een groot pakket uit Argentinië met o.a. sigaretten. Het is koud en het sneeuwt. Het Amerikaanse Rode Kruis stuurt een pakket. Er is steeds vaker luchtalarm. Met oud en nieuw 1943/1944 bakt hij oliebollen. Ieder krijgt een pakket. Het Rode Kruis komt op bezoek. Zijn voeten gaan hem pijn doen. Het wordt alweer voorjaar. Zo slepen de maanden zich voort. Hij vertelt uitgebreid over het weer, wat er gekookt wordt, welke boodschappen hij doet. Soms valt het licht uit. Hij neemt wel eens een bad of gaat naar de kapper. De winter 1945 zijn er sneeuwstormen en vriest het. Zijn humeur zakt. Er komen in maart steeds meer vliegers over. In april 1945 worden veel Duitse steden gebombardeerd. Op 5 mei 1945 hoopt hij dat ze spoedig naar huis kunnen. 12 Mei 1945 vertrekt hij op transport naar Nederland.