Kriegstagebuch deel 1

‘Op Soesterberg wordt luchtalarm afgegeven,’ schrijft de ongeveer achttienjarige J. Verton, zoon uit een groot gezin in Soest. ‘De Tommy’s of Amerikanen zijn duidelijk te horen. We zien 15 stuks overtrekken met condensstrepen achter zich. De vliegtuigen zijn moeilijk te herkennen. Plotseling keert er een om. Zeker motorpech ofzo. (Misschien heeft hij zijn zakdoek vergeten). De Flak begint te schieten op de Eng en den A. Ik kijk tot ze niet meer te zien zijn.’ Totdat de familie Verton eind 1944 naar Duitsland vertrekt, schrijft de jonge bouwvakker in zijn ‘Kriegstagebuch’ over vliegtuigen, luchtafweer en de V1. Op een dag is hij in Utrecht: ‘Luchtalarm. Eerst komen er jagers. Dan volgen 2 zwermen 4 motorige bommenwerpers van zulk een aantal als ik nog nooit gezien heb. Geweldig! Mogelijk willen ze Utrecht bombardeeren. Dan maken ze een grote bocht, om weer terug te keren. Onderhand schiet de Flak aan één stuk door. In de verte stijgen zware rook en stofwolken op, zodat de mooie blauwe lucht bijna verstikt. Dat is Soesterberg!! Ik moet gauw naar huis!’ Op 13 juni 1944 slaat de eerste Duitse V1-bom in Londen in: ‘De vergelding tegen Engeland breekt los! Nieuw wapen door de Duitsers in gebruik. Een soort draadloos bestuurd projectiel! Waarschijnlijk worden ze ook hier op Soesterberg losgelaten. ’t Is een zwaar geronk.’ Uitvoerig beschrijft Verton hoe het gezin dat jaar naar Duitsland vertrekt, al laat hij over de reden ervan niets los. ‘Om 7 uur zijn we op station A’foort. Daar koopt moeder de kaartjes 2. klasse f 88,50. We gaan naar het perron waar al vele menschen verzamelt zijn.’ Eenmaal in Bentheim ‘krijgen we brood en pap, door Bund Deutscher Mädel meisjes uitgedeelt’. In Hildesheim ‘valt Moeder huilend in de armen’ van ene Wies. ‘De vluchtelingen zijn op de plaats van bestemming aangekomen.’