Vennik, J.

‘Te Wesseling een lading brieketten geladen, met het Rijnschip W. van Driel 35 met bestemming Mannheim, Rheingau,’ zo begint Rotterdammer Jan Vennik eind december 1944 zijn dagboek over een tocht met bovengenoemd schip over de Rijn. De schipper, die ooit bij een bedrijfsongeval door roestsplinters een oog verloor, vaart voor de Duitsers: wil hij zijn baan behouden bij de rederij voor welke hij vaart, dan dient hij zich als schipper te schikken. De binnenvaartvloot heeft het zwaar te verduren: Hollandse schippers, bang voor Engelse vliegtuigen, zijn een doelwit van de bevrijders. ‘Vertrokken van Wesseling om 10 uur,’ schrijft hij daags daarna. ‘Den gehele dag last van Alarm. In Bonn voor anker gegaan.’ Dichtbij wordt Remagen kapot gebombardeerd: ‘Mijn matroos kwam aan het roer om mij te laten eeten. Juist toen ik in mijn hut was viel er een bom. Het was misstich weer dus wij konden de vliegtuigen niet zien maar wel hooren. Ineens kwamen de toestellen een stuk dieper en gooiden wel hun 50 bommen af.’ En nog eens. En nog eens: ‘Mijn Matroos en ik zijn toen na afscheid genomen te hebben plat in de stuurbak gaan liggen, ik zij tegen hem nu is het met ons gedaan, de Bommen vielen door de brug, en naast ons schip, zoodat alle ruiten eruit vlogen het was gewoon een hel.’ Het dagboek stopt in maart 1945, als Vennik besluit het schip te verlaten en met enkele andere zeelieden te vluchten: ‘Wij zijn de hele nacht op geweest, alles klaar gemaakt om te gaan vluchten, wij hadden lappen om de roeispanen gewikkeld. Den 23 Maart smorgens om half 5 hebben wij het maar gewaagd, om over te gaan naar de andere kant van de Rijn.’ Twee dagen later wordt <a class=uline href=https://www.debinnenvaart.nl/schip_detail/1234/ target=_blank> het schip gebombardeerd</a> waarbij het zware schade op loopt. Na de oorlog wordt de "W. van Driel 35" drijvend aangetroffen, gerepareerd, en tenslotte in 1968 afgevoerd en gesloopt.