Geschreven om over twintig jaar te lezen

‘Al vanaf mei 1943 ben ik ondergedoken en nu zit ik rustig thuis op mijn kamer te schrijven terwijl ieder ogenblik de Duitsers kunnen binnenkomen om me te halen. Eigenlijk kunnen de mensen me zien zitten, als ze goed naar binnen zien - maar wie zou mij verraden?’ schrijft Willem Jacob Diepeveen (1920-2008) uit Rijswijk begin 1944 in zijn dagboek. Ondergedoken in zijn ouderlijk huis, waar zijn drie zussen nog wonen, verblijft hij soms hele dagen in de kruipruimte. ‘Sinds maandagmorgen zou pappa moeten graven (voor de Duitsers) - maar heeft dat niet gedaan, wat ik al een hele prestatie vind, maar hij is ook helemaal van streek.’ Willem Jacob, student aan de Economische Hogeschool te Rotterdam, is vermoedelijk betrokken bij de Groep Albrecht, een verzetsgroep die militaire en economische inlichtingen verzamelt, al wordt de naam in het dagboek niet één keer genoemd. <br/><br/>Als organist komt hij graag op bezoek bij de gereformeerde familie Breebaart, die, thuis aan de Oranjelaan, over een heus pijporgel beschikt. Geregeld komen daar ook mensen uit het verzet, om zich te laten informeren door de (dan illegale) radio van die familie. Eind 1944 worden de zoons Pim, Piet, Arnold en Bram gearresteerd, samen met een oom en een tante, ten huize van de familie Breebaart zelf. ‘De jongens van Breebaart zijn getransporteerd,’ schrijft Willem Jacob. ‘Een dagboek van Bram heb ik gelezen. Vaak ben ik bij Breebaart om zijn huis opnieuw in te richten. De fam. Breebaart zit wel heel erg in de put.’ Allen Bram overleeft door uit een trein te springen en lopende terug naar Nederland te keren. Door het overlijden van een groot deel van zijn vriendenkring gaat het na de oorlog een tijd niet zo goed met Willem Jacob. Met subsidie van zijn studentenvereniging vertrekt hij een half jaar naar Engeland.