1944/45 (1) 1945/1946 (2) Handelingen. Het boek Thomas en Pluis

Ze vertelt hoe haar patiënten er uit zien en wat hun klachten zijn. Ze schrikt er van. Er is soms echte koffie of wijn in huis. Er komen vrienden eten. 19 Maart 1945: "De stad is vuil, maar in het Weteringplantsoen is de kornoelje uitgelopen". Steeds vaker twijfelt ze aan haar liefde. De kinderen sturen brieven uit Almelo. De krijgsberichten worden hoopvol. Ze draait klassieke muziek met Pasen en eet twee eieren. Haar kinderen daar in het Oost-Nederland zijn bijna bevrijd, ze verlangt naar hen. Begin april 1945 wordt ze helemaal opgewonden, Almelo is bevrijd, haar kinderen zijn bevrijd. Het huis staat vol bloemen. Haar stemming is de ene keer juichend, de volgende keer wanhopig. In een groentewinkel maakt ze vreselijke ruzie om eten. Na een paar onzekere dagen wordt 5 mei 1945 de vrede getekend. Als iedereen naar buiten rent en juicht, blijft zij alleen thuis en voelt zich verlaten. Het stadsbeeld wordt beheerst door Canadezen en vuil. Ze vindt de maatregelen tegen vroegere vijanden wreed. Het is toch vrede? Eind mei is het voedsel geen probleem meer. In juni rijdt ze mee naar Hengelo en ziet daarna haar kinderen.