Wat er gebeurde.

Dagboek van Lena Goudswaard (geboren 26 maart 1923 te Wissenkerke, Zeeland), dienstmeisje bij de familie Bosch te Den Haag. In het laatste oorlogsjaar woont ze in bij het tandartsgezin met vijf kinderen, net als Martha, het ‘bellenmeisje’ dat de deur opendoet voor patiënten en andere bezoekers. Heer des huizes is tandarts J.W.G. Bosch (Hoogeveen, 30 december 1896 - Kdo Melk, 11 maart 1945), die tevens in het verzet zit. Het huis aan de Laan van Meerdervoort biedt bovendien plaats aan onderduiker Leo Voogd (verzetsnaam Geert), die deel uitmaakt van de Landelijke Organisatie voor Hulp aan Onderduikers (LO). Op dit adres, met z’n vele bewoners, komt op dinsdag 28 maart 1944 ongewenst bezoek: ‘’s Morgens omstreeks half 10 wordt er gebeld,’ schrijft Lena. ‘Martha doet open. 2 Heren in burger willen meneer spreken, ze zijn van de politie. Martha roept mevrouw, doch de heren volgen haar direct naar binnen en kijken in de kamer. Een derde die er inmiddels bij is gekomen blijft bij de trap staan. Eén van hen vraagt mevrouw of hier ook een zekere Geert woont, mevrouw zegt: ‘‘ja, maar hij is niet thuis’’. Daar de Sicherheitsdienst dit niet gelooft gaan ze het hele huis doorzoeken maar vinden hem niet. Leo (Geert) was inderdaad weggegaan maar moest omstreeks die tijd thuiskomen. Daar de S.D. Geert niet vond moesten ze meneer meenemen. Toen die de patiënt waar hij mee bezig was geholpen had, hebben ze hem meegenomen, nadat hij eerst nog even tijd had gekregen om afscheid te nemen. Ondertussen hadden Martha en ik de wacht betrokken in de voorkamer (die we gelukkigerwijs aan het schoonmaken waren) om onderduikers of koeriersters, die hier vaak kwamen, te waarschuwen.’ Tandarts Jan Bosch wordt meegenomen en overlijdt een klein jaar later in Melk, een nevenkamp van concentratiekamp Mauthausen aan mishandeling, hongeroedeem en dysenterie.