Kroniek van den Oorlogswinter en - voorjaar 1944-1945

Dagboek van Petrus van Dael, tijdens de Hongerwinter van 1944-1945 woonachtig te Den Haag, dat dan "aardig op weg is één der smerigste steden van ons land te worden. Daar de vuilnisman niet meer komt wordt in veel straten het huisvuil eenvoudigweg aan den rand van het trottoir gedeponeerd. Het 'chique' Bezuidenhout spant in dit opzicht de kroon". Ietwat ironisch beschrijft Petrus zijn thuissituatie, met echtgenote Annie en hun (nog kleine) kinderen Peter, Huub, Paul en Ankie, in deze omstandigheden: "'s Avonds maakte Annie surrogaatjam uit suikerbietenwater, frambozenpuddingpoeder en wat kunstsago. We vinden het product buitengewoon geslaagd". In Den Haag is Van Dael werkzaam als redacteur economie en financiën bij het Algemeen Nederlands Persbureau. "Op kantoor zijn alle nog werkende redacteuren tezamen in een lokaal, waar een kachel brandt, waarop den gehelen dag door potjes worden gekookt van lieden, die tijdelijk hun of haar tenten op kantoor hebben opgeslagen. Collega Kroes deelt mede, dat hij sedert enkele dagen geheel zonder brandstof zit en reeds een gedeelte van zijn balcon als brandstof verwerkte en toen begon met het verstoken van het zeil in huis om eten te kunnen koken". Op 21 maart schrijft Petrus: "De lente zet schitterend in, een heerlijk stralende zon, welke onze magere botten goed doet, het is alleen jammer dat men er nog eens extra eetlust door krijgt, welke helaas steeds minder bevredigd kan worden". Kort daarna moet hij "op vleesexpeditie" door de stad: "Om 7u. ’s morgens vertrok ik: er bleken reeds rijen van honderden mensen bij de diverse slagerswinkels staan. In de Driebergenstraat werd ik zoowat no. 150 in de rij. M'n wachten had echter succes. Na 'slechts' 4½ uur te hebben gestaan kon ik naar huis met als buit gehakt voor 4 bonnen. Annie was bang geworden dat er iets met me gebeurd was".