V., A.W. van

Het kamp ligt dichter bij Amsterdam, waar zijn echtgenote en dochter nu wonen. Messen en de medicijnen voor zijn maagzuur moet hij afgeven. Hij wordt onderzocht op luizen en bespoten met DDT. Hij slaapt in een drukke barak met 250 dubbele bedden. Een luidspreker zorgt voor nieuws en muziek. Hij mag brieven ontvangen. Om 6 uur staat hij op. Overdag gaat hij naar de leeszaal. Er wordt aan sport gedaan en het vrije weekend mag men op een weg buiten het kamp lopen. Er zijn ook hier films en lezingen. Hij bezoekt met plezier muziekuitvoeringen. Hij krijgt pakjes toegestuurd. Zijn werk is in een kinderwagenfabriek en hij doet verschillende soorten handwerk, wat hem lichamelijk soms moeite kost. 's Zondags gaat hij naar de kerk. Het is overal onverwarmd en het is koud. De auteur krijgt zijn ontslag als Reserve-Kapitein, waardoor hij zijn recht op pensioen verliest. Er mag bezoek komen. Als hij onder begeleiding zijn zieke moeder in Zwolle heeft bezocht, lukt het hem rookwaar en een aansteker in zijn kleding mee te smokkelen. Hij zegt dat het begrip "thuis" voor hem langzaam begint te vervagen. Hij voelt zich eenzaam. Op vrije dagen wordt er door de mensen in de fabriek veel geknutseld. Bezoek neemt pakjes mee. In november is het ijskoud in de werkplaatsen en krijgt hij op verzoek een deken. Zijn kleren repareert hij zelf. Het werk gaat beter en er is meer te eten. Zijn tabak is op, maar eind november krijgt hij gelukkig een pakje met shag, sigaretten en andere lekkernijen. Zijn kantine-bonnen geeft hij aan anderen die geen pakjes krijgen. Bij een volgend bezoek aan zijn zieke moeder hoort hij hoe zijn zaak ervoor staat. In het kamp worden met Sinterklaas liedjes gespeeld door de luidsprekers. Hij heeft het over een homosexueel in het kamp. Een bewaker vermoordt zijn vrouw. December 1947 krijgt hij zijn dagvaarding. Via Amsterdam wordt hij naar Zwolle gebracht. Hier wordt hij veroordeeld tot de tijd die hij in detentie heeft doorgebracht. 18 December 1947 is hij echt vrij.