Beschouwing over 4 jaar concentratiekamp

De auteur geeft een korte beschrijving van de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. 22 Juni 1941 noemt hij een historische datum. Duitsland trekt de Sovjet Unie binnen. De houding van de Duitsers tegenover het Nederlandse volk wordt harder en de politiek van samenwerking wordt losgelaten. De Nederlanders komen in opstand tegen de massale jodenvervolgingen door de Duitsers door een staking. Hierna worden als represaille communisten opgepakt, die als grootste aanstichters van de strijd worden gezien. De Gestapo gaat zich ermee bemoeien. Hijzelf wordt 25 juni 1941 opgepakt als lid van de CPN. Eerst komt hij in kamp Schoorl terecht. Er zijn goede barakken, goed eten en bijna volledige vrijheid. Er heerst een goede onderlinge sfeer, men weet niet wat er met hen gaat gebeuren. Het volgende kamp is Amersfoort, waar de sfeer veel onaangenamer is. Er worden ook 100 Russen binnengebracht die volkomen uitgeput zijn en onder de luizen zitten. Er zijn ook mensen, opgepakt bij razzia's en gewone criminelen. Gevangenen worden bestolen. De mensen hebben honger. De winter 1941/42 is zeer koud, mensen sterven, waaronder veel van de Russen. April 1942 worden communisten gefusilleerd. Men begint joden te martelen. Eind juli 1942 gaat hij op transport naar Neuengamme, een kamp in opbouw. Hij gaat via Recklinghausen, Essen, Hannover en Hamburg. Daar ontmoet hij oude kameraden. Het eten is te weinig, hij moet hard werken en draagt zijn rode driehoek. In het begin is de eenheid onder de politieke gevangenen groot, deze wordt verbroken door het binnenbrengen van beroepsmisdadigers. Deze zijn in het kamp meestal de kapo's. Iedere morgen moeten de arbeidscommando's aantreden voor appèl. Sommigen zien er beroerd uit en hebben hongeroedeem. Daarna geeft hij nog een uiteenzetting waarom nu, na de oorlog, de proletarieërs zullen overwinnen.