Goedhart - van Alebeek, M.A.A.

Vrouwen uit allerlei landen zijn aanwezigen. Ze werkt enkele dagen in het tuchthuis in Anrath. Van de oorlogvoering dringt bij hen in Düsseldorf niet veel door. Als herfst 1944 de gevangenis wordt ontruimd gaan ze per trein via het platgebombardeerde Kassel naar het tuchthuis van Ziegenhain, een oude burcht. Ze slaapt op losliggend stro en er is één kraan voor alle 150 gevangenen. De wasbak gebruiken ze ook als wc omdat de daarvoor bedoelde ruimte klein en vies is. Het weinige eten zit vol vuil. Een enkele keer wordt men gelucht. Als ze een keer van cel verandert, blijkt deze vol wandluizen te zitten. Vervolgens gaat ze per trein in volle wagons op transport naar de gevangenis in Vechta. De tocht duurt 95 uur en ze krijgt maar één pakketje brood mee. Vanuit deze kleine schone gevangenis moet gezorgd worden voor een grote mannen- en meisjesgevangenis met samen 1800 man. De behandeling door de bewaking is goed. Ze werkt in de strijkkeuken (zwaar werk) en krijgt daarom extra eten. Een bewaakster geeft haar stiekem toetjes. Er zijn veel bombardementen. Van één van de andere Nederlandse gevangenen krijgt ze een kaartje van de grensstreek rondom Bentheim om makkelijk de grens te passeren. Ze hoort over vergassingskampen, het bombardement van Dresden en de in Nederland heersende hongersnood. Met behulp van een bewaakster krijgt ze van de commandant van het gehele gevangeniscomplex een "Passierschein", waarmee ze de grens naar Nederland over kan steken. Ze krijgt ontslag uit de gevangenis en dezelfde bewaakster helpt haar met het terugkrijgen van haar bezittingen en burgerkleding. Van haar meegekregen salaris koopt ze een treinkaartje. In Meppen stapt ze uit en lift verder met een vrachtauto via Bentheim, waar ze voorzien van papieren de grens oversteekt tot Wierden. Per trein gaat ze via Apeldoorn naar Amersfoort. Onderweg wordt de trein gebombardeerd bij Hoevelaken. Ze loopt verder naar Amersfoort, Soest en Utrecht en slaapt bij vrienden. Ze bereikt eindstation Amsterdam.