Vier jaar hellevaart

Wegens sabotage wordt hij overgeplaatst naar kantoor. 18 April 1944 vallen bij een bombardement vele doden. Al zijn bezittingen, behalve een sjaal, raakt hij kwijt. Als hij saboteert met dossiers, wordt hij mishandeld en gaat hij per trein op transport via Sachsenhausen naar Lärz. De barakken zijn vrij nieuw. Hij wordt kapo en moet om 4 uur op. Dagelijks krijgt hij een stuk brood. De kampbewakers slaan en trappen. Hij graaft putten, zwaar werk. Meer dan de andere kapo's deelt hij het brood, mishandelt niet en behandelt de mensen gelijk. In het kamp sterft volgens hem per maand de helft van de gevangenen. Hij maakt vrienden. Twee maal is er een bombardement. Hij werkt mee aan het maken van een film. De oorlog vordert. Voor het Rode leger uit komen de vluchtende Pruisische bewoners. Hij gaat onder een bommenregen op transport naar Ellrichen heeft de leiding over de goederenwagon. Om brood wordt gevochten. Bij aankomst wordt de overgebleven 100 man in vervuilde schuren op planken ondergebracht bij een oude kalkfabriek. De blokoudsten zijn beroepsmisdadigers. Als kapo hoeft hij geen stenen te sjouwen en krijgt extra voedsel. Hij gaat terug op transport naar Sachsenhausen en wordt door bekenden opgevangen. 22 April begint de algemene evacuatie te voet, waarbij velen overdag of 's nachts bezwijken. Ze horen zowel de Russen als de geallieerden schieten. Volkomen uitgeput overnacht hij in schuren. Als hij zich met een vriend losmaakt van de groep, wordt hij weer gepakt. Hij ontsnapt een tweede maal en overnacht bij boeren. Overal zijn bommenwerpers in de lucht. Door de Russen wordt hij vriendelijk behandeld. Per trein vertrekt hij in westelijke richting. Als hij na een lange tocht Nederlandse vlaggen ziet, weet hij dat hij thuis is. Via Maastricht en Simpelveld reist hij verder per vrachtwagen en komt na 4 jaar kamp terug in Bodegraven.