Mijn belevenissen gedurende de bezetting tot arrestatie (1) en Belevenissen in het concentratiekamp Neuengamme door J.A.de Roos, Med.Dentist, gevangene Nr.49670 in de jaren 1944 tot bevrijding (2)

Er zijn alleen Duitse kranten. Twee maal per week krijgt hij Pellkartoffelen. Zondag, de vrije dag, is er grote schoonmaak. De kantine is dan ook open. Tijdens het langdurig appèl 's avonds overlijden soms zieke of zwakke mensen. Bij het SS-Revier wordt hij tandarts. Hij krijgt beter te eten, betere kleding en meer bewegingsvrijheid, zelfs sigaretten. Hij beschrijft de goed ingerichte behandelkamers en het ziekenhuis en eet net als Russen knoflook tegen oedeem. Er is voor hem een eigen bed met opbergkastje. Door hem worden doden, bestemd voor het dag en nacht werkende crematorium, versleept. Hij hoort over joden die vergast worden en schrijft dat hij ook de transporten ziet. Voor andere mensen weet hij van alles te "ritselen" zoals voedsel en gunstige banen. De nieuwe Poolse tandarts ontslaat hem omdat hij weigert goud uit de monden van doden te halen. Hij moet weer lijken dragen naar het crematorium. Daarna is hij terug in het kamp, waar hij in één van de werkplaatsen van het "Industriehof" komt te werken. Hij heeft minder te eten. Door mishandeling sterven mensen. Tijdens zijn werk ziet hij het hele kamp. Als hij nieuw werk vraagt moet hij puin scheppen, daarna maakt hij camouflagenetten en wordt EHBO'er in de fabriek. Transporten blijven binnenkomen. Weer werkt hij bij het ziekenhuis. Er is steeds minder te eten en er is veel luchtalarm. Hij krijgt een dodenlijst in handen waar hijzelf op staat. Tussen de lijken wordt hij opgesloten, maar wordt er op tijd uitgered. Hij gaat ziek op transport naar Hamburg. Daar komt hij in het ziekenhuis terecht waar hij, als hij beter is, gaat werken. Het Nederlandse Rode Kruis redt hem, hij is bevrijd en komt bij in een ziekenhuis in Rottenburg met difterie. In juni 1945 gaat hij via een ziekenhuis in Groningen terug naar zijn vrouw in Den Haag.<br/>