Betreft bevrijding Zutphen geschreven door tante Griet werkzaam in Algemeen Ziekenhuis: Coehoornsingel 3, Zutphen.

De auteur hoort in de verte het geschut van de Canadese troepen naderen. Het is begin april 1945. In het ziekenhuis in Zutphen, waar ze werkt als hoofd van de huishoudelijke dienst, worden de kelders in orde gemaakt als schuilplaats. Er wordt verwarming geplaatst, waarop water gekookt kan worden. Er wordt een operatiekamer ingericht. De voedselvooraad en de medicijnen gaan naar beneden en de patiënten worden verhuisd. Er is geen water en electriciteit meer dus worden de noodvoorzieningen voor water en electriciteit in gebruik genomen. De omgeving van Zutphen wordt bevrijd. Door de Duitsers wordt de dam in de Berkel doorgestoken en komen weilanden onder water te staan. De granaten van de geallieerden gieren nu om de oren. De patiënten en het personeel blijven rustig, maar men komt de kelder niet meer uit. Bijna iedere dag wordt er nog gekookt door de kok. Na elke aanval worden gewonden binnengebracht. Op 7 april 1945 worden de eerste bevrijders in de stad gesignaleerd. Eén vleugel van het ziekenhuis is onbruikbaar geworden door brand. De binnenmuren zijn verdwenen en het glas van de ruiten is kapot. De afdelingen boven de grond worden opgeruimd en schoongemaakt. Na een week in de kelder doorgebracht te hebben, eet het personeel weer bovengronds. Prins Bernhard komt op bezoek. Na enkele dagen is ook het deel van Zutphen aan de andere kant van de rivier de IJssel bevrijd. Op 15 april 1945 is er nog een bombardement op het hoofdkwartier van de Canadezen. Er wordt nog enige dagen puin geruimd in het ziekenhuis. In de stad zijn bruggen, spoorlijnen, fabrieken, de watertoren en de gasfabriek vernield.