Invasie, evacuatie en bevrijding van het sanatorium Maria-Oord te Gennep

De auteur is als patiënte opgenomen in een sanatorium in Gennep. Het loopt tegen het einde van de oorlog, de bevrijding nadert. Vliegtuigen vliegen over, elektra en water vallen vaak uit. Als het sanatorium volledig verwoest is, verhuist men naar een nabijgelegen kloosterschool. <br/>Bij Duitse controle worden de aanwezige onderduikers verborgen in witte doktersjassen. <br/>Het voedsel bestaat uit droog brood, bij de warme maaltijd een stukje vlees en groente en aardappels van eigen land. <br/>Een deel van de patiënten verhuist naar Groningen en Friesland. Eind december gaat de rest, waaronder de auteur, per trein naar de Achterhoek, waar men in Harreveld in een opvoedingsgesticht gehuisvest wordt. Binnen het gebouw worden ze vaak versleept, ze slapen op de grond, later zijn er bedden. Eten is er nog voldoende. <br/>Een deel van het sanatorium uit Zevenaar trekt bij hen in, er worden oorlogsgewonden gehuisvest tot er op een gegeven moment meer dan 1000 mensen zijn.<br/>Er staan overal bedden en opgestapelde bagage, er is gebrek aan hout voor doodskisten, geen verwarming en de honger wordt nu nijpender.<br/>De bevolking van Harreveld houdt zich op een afstand vanwege de aanwezige TBC-patiënten.<br/>Een deel van de patiënten verhuist naar Hellendoorn. <br/>Als met Pasen de Duitsers weggetrokken zijn, ontvangt men weer bericht van thuis, sommige patiënten gaan er stiekem vandoor en de auteur vertrekt naar haar woonplaats Nijmegen, waar ze beter wordt verklaard.