Dagboeken 1940 - '45

De auteur, in 1895 afgestudeerd in Leiden, woont als oud-professor aan de universiteit van Utrecht (faculteit der geneeskunde) in Driebergen.<br/>Bij de inval der Duitsers begraaft hij zijn papieren, wijn en benzine in de tuin en schaft de tweede meid af.<br/>Van een kennis hoort hij hoe de Duitsers uit de laboratoria de instrumenten roven. De Rotary wordt verboden, maar hij blijft contact houden met vrienden.<br/>Belgische krijgsgevangenen worden verzorgd.<br/>Zijn radio moet hij inleveren, maar deze wordt hem teruggebracht en het verloop van de oorlog wordt nauwkeurig bijgehouden.<br/>De Duitsers vorderen in 1942 zijn huis en hij moet tijdelijk naar Zeist verhuizen.<br/>Hij constateert dat kindersterfte, TBC, geslachtsziekten steeds meer voorkomen. Aan het eind van de oorlog sterven de mensen door hongeroedeem.<br/>De artsenstaking, zwarte handel en de hoge voedselprijzen komen ter sprake evenals de razzia's, tewerkstelling en de jodenvervolging. Onderwijs wordt bijna alleen bij de kinderen thuis gegeven.<br/>Bij de bevrijding zijn er voedseldroppings en verschaft hij onderdak aan Canadezen.