Dagboek van oorlogshandeling en in het dorp Ressen (Geld.) met algemene beschouwingen. Sept. 1944 door J.W. Lamers te Ressen

17 september 1944 begint, met de luchtlandingen bij Arnhem, het oorlogsgeweld in Ressen, gelegen tussen Arnhem en Nijmegen. Velen vluchten in oostelijke richting, anderen zoeken een toevlucht in hun kelder. De schrijver van het dagboek vindt, met plm. 50 anderen, gastvrijheid in de kelders van een grote boerderij. De Duitsers trekken weg. 24 september volgt de bevrijding: de Engelsen zijn in Ressen. Tot 2 oktober blijft men uit veiligheidsoverwegingen in de kelder wonen, dan keren de meesten naar eigen huis of kelder terug. Maar het blijft gevaarlijk in het dorp en half november worden de vrouwen, kinderen en ouden van dagen op last van de geallieerden geëvacueerd naar Brabant en België. De Betuwe wordt "manneneiland", plm. 70 mannen blijven in Ressen achter; een enkele maal bezoeken zij hun geëvacueerde familieleden. In januari 1945 maakt men een periode van watersnood mee (doordat de Duitsers dijken bombardeerden); de Engelsen trekken om deze reden bijna weg. Na de bevrijding van geheel Nederland komen de geëvacueerden geleidelijk terug. Omstreeks half juni is de terugkeer voltooid. De woningtoestand in de Betuwe is slecht, maar Ressen is er betrekkelijk goed afgekomen