Hoof-Herkens, R.E. van (dit dagboek is sinds 2010 vermist)

Reeds vroeg begint hij met illegaal werk, waarvan de ouders maar vaag op de hoogte zijn, waarover althans de moeder sporadisch en kort schrijft. (Dit kan ook uit voorzichtigheid zo gedaan zijn. Overigens zijn in de getypte tekst hier en daar na-oorlogse verhelderende opmerkingen ingevoegd waar de schrijfster oorspronkelijk niet expliciet durfde zijn; echter niet juist ten aanzien van de activiteit van deze zoon). Bij de bevrijding van Nijmegen wordt Jan, op een geallieerde pantserwagen als gids meerijdende, doodgeschoten. Het ouderlijk huis (vlak bij de brug) wordt door oorlogsgeweld verwoest, mevrouw Van Hoof en haar man vluchten naar Mill. Voor de redding van de Waalbrug krijgt Jan posthuum de Militaire Willemsorde. Maar later wordt zijn daad weer betwist: de zaak wordt onderzocht, slecht en bevooroordeeld volgens zijn moeder. Rumoer in de pers. Wederom wordt een onderzoek ingesteld en tenslotte schijnt toch officiële erkenning het resultaat te zijn. Naast verdere en nieuwe zorgen over haar overgebleven kinderen houdt deze zaak de moeder in de na-oorlogse jaren veel bezig. Zelf is zij overtuigd dat haar zoon de brug gered heeft. Ook dromen vertellen haar dit, en ook bezoekt zij wel een helderziende. Zij wenst geen uiterlijke demonstratieve eerbewijzen en het napluizen van de zaak na zo lange tijd boezemt haar afkeer in, maar de gerezen twijfel kwetst haar diep.