Wat men nooit meer vergeten kan

Volgens eigen zeggen noteert de auteur, Jeanne, (Magelang 21 mei 1891 - Den Haag 13 januari 1958) flitsen en beelden van het vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück die niet de pretentie hebben het leven daar volkomen weer te geven. Ze legt haar herinneringen vast om buitenstaanders een flauwe weerspiegeling te geven van het verschrikkelijke leven in het kamp waar zij in een hel van angsten en spanningen leefde. Hoewel de ergste gebeurtenissen de lezer bespaard zijn, hoopt de auteur dat de bevolking van Nederland niet zal vergeten welk ontzettend lijden de vrouwen in Ravensbrück hebben moeten doorstaan. Ze eindigt haar memoires met de bede "mogen de tranen niet tevergeefs, het leed niet voor niets geleden, de doden niet voor een dood ideaal gestorven zijn".