Oldenbeuving, L.

Oldenbeuving (die met zijn vrouw in de streek bekend staat als "oome Luuk en tante Aaltje") besluit direct in mei 1940 de Duitsers en hun handlangers zo veel mogelijk afbreuk te doen. Hij herbergt sedert juni 1943 in schuilholen, door hem gemaakt in het bos waarin ook zijn woning staat, onderduikers, die opgeroepen zijn voor krijgsgevangenschap en arbeidsinzet. Na Nieuwjaar 1945 voornamelijk leden van de K.P. en wapens, waarvan distributie en vervoer, plm. 14 dagen voor de bevrijding begonnen, veel hoofdbrekens kosten. Officieel is hij zelf de eerste negen maanden van de oorlog veldwachter, later zaalopzichter op het distributiekantoor, welke functie het hem tevens gemakkelijker maakt, zijn mensen en ook anderen bonkaarten, persoonsbewijzen, Ausweise e.d. te bezorgen. Vooral in de laatste maanden van de oorlog werkt hij, ook op nog ander terrein, zeer actief mee. Hij is nooit ernstig verdacht, nooit is er, ondanks loos alarm, huiszoeking gedaan, al werd wel enkele malen het terrein met honden doorzocht, hetgeen, door een truc, zonder succes bleef. Als 12 april de streek bevrijd wordt, heeft Oldenbeuving in totaal gedurende korter of langer tijd 23 mensen onderdak verleend