Het dagboek van een Straatreinigerarbeider die werd uitgezonden naar Duitschland om te werken het was verplicht.

Eind 1942 wordt de auteur tewerkgesteld in een werkkamp bij Bremen. Binnen de groep functioneert hij als vertaler en soms als groepsleider. Hij geniet een betrekkelijke vrijheid, gaat bij familie in Duitsland op bezoek en wordt daar onthaald.<br/>Hij bezoekt de bioscoop en heeft voldoende te eten. Zo nu en dan krijgt hij post of een pakket van zijn vrouw, die hij mist evenals zijn kleine kinderen.<br/>Hij moet zwaar lichamelijk werk verrichten, kolen sjouwen, bielsen schoonmaken en cement versjouwen, waarvan hij doodmoe wordt. Ondertussen is hij machinist geworden.<br/>Dit houdt hij niet meer vol en hij wordt ziek. Na langdurige opname in verschillende ziekenhuizen, waar hij dieet moet houden en veel honger heeft wordt hij tenslotte voor deze arbeid ongeschikt verklaard.<br/>Na langdurig wachten keert hij terug naar huis