Mijn vacantiedagboek

Getypt vakantiedagboek met foto’s van de jonge dagboekschrijver. Kees en Loek de Heer, twee middelbare scholieren uit Den Haag, worden in de zomer van 1943 met ongeveer zestig leeftijdsgenoten, allemaal jongens, uitgezonden naar pleeggezinnen op het Twentse platteland. Verdeeld over twee groepen wordt de reis per trein en bus afgelegd. Alle jongens verblijven op een ander adres, Kees bij een groot katholiek gezin: ‘Hartelijk werd ik door de boerin ontvangen. Ze wees mij mijn kamertje. Ik werd direct onthaald op koffie en eigen gebakken koek. Wat lekker,’ aldus Kees. ‘Ik kleedde me om, ging de omgeving eens verkennen en maakte kennis met ‘‘Max’’ de waakhond, waarmee ik reeds spoedig goede vrienden was. Tegen zes uur kreeg ik gebakken aardappelen met spek en karnemelkse pap.’ Overdag werkt hij op het land: ‘Vandaag mijn eerste koe gemolken. Maar wat is dat lastig. Je moet er kracht voor in je vingers hebben hoor! Toen hoorde ik een oorverdovend krijsen uit de varkensstal komen. Ik erop af. Binnengekomen een lawaai zodat horen en zien je verging! Moeder varken kreeg een pin in de neus, omdat ze veel in de aarde wroette.’ Ondertussen fotografeert hij graag en veel: ‘We togen naar een boerderij toe, waar het nog een ‘los hoes’ is. Drie kwartier fietsen van onze boerderij staat er zo één. Ik ging naar binnen en vroeg verlof een paar foto’s te maken. Ik fotografeerde van binnen en van buiten.’ De pleegkinderen, lid van de vereniging AC, zingen op de ‘bonte avond’, aan het slot van de vakantie, hun eigen ‘AC-lied’: ‘De feestmarsch werd gespeeld, waarna het ‘‘Haagse Boerenkoor’’ optrad. Het toneelstukje ‘‘Hanna’’ sloeg buitengewoon in. In de pauze, na het zingen van het Twentse volkslied, dronk ons troepje om het tafeltje limonade met de pastoor.’ Waar de afkorting AC voor staat, is niet bekend.