Graaff, J.J.C. de

Joseph Jacobus Cornelis (Co) de Graaff (Amersfoort, 8 september 1910 - Venlo, 8 februari 1992) trouwt kort voor de oorlog met Neeltje. Zij wonen tijdens de oorlog in Amersfoort en krijgen drie kinderen: Ina, Co en Wim. In het dagboek ligt de nadruk op de gevolgen van de Duitse bezetting op het dagelijks leven van het gezin. Co was opgeleid als verwarmingstechnicus en had moeite om een vaste baan in zijn vak te vinden. Hij heeft allerlei werk gedaan, onder andere in een meubelfabriek. Nu en dan doet hij klussen voor Noack´s Koninklijke Vleeschwaren- en Conservenfabrieken in zijn woonplaats, die hem in staat stellen aan soeppotjes en rookworstjes te komen. Als de auteur op een dag een enorme financiële meevaller heeft, trakteert hij zijn kinderen op een bezoek aan de beroemde lunchroom Heck’s, die ook in Amersfoort een vestiging heeft: 'Wij hebben persoonlijk de beste dag sinds we getrouwd zijn, daar de verkoop van de ijzeren balken f234,- opbrengt, welke in deze tijd zeer goed te pas komen. Op deze meevaller trakteer ik de kinderen, wat voor hen een echt feest is, een portie ijs en een taartje, nou dat is wat voor hen'. Maar tijdens de Hongerwinter wordt het leven met de dag moeilijker: 'Tweede kerstdag gaan we 's avonds om 8.15 uur naar bed, en is de meest trieste kerstmis, welke we ooit hebben medegemaakt, afgeloopen'. Een maand later schrijft hij in zijn dagboek: 'Tragisch zijn de toneelen welke men ziet van menschen die uit het westen naar het N.O. gaan om eten te halen. Honderden komen er dagelijks door den stad, deze komen alle zwaar beladen terug, vele spannen zich geweldig in, om hun 'vangst' op een handkar, fiets, bakfiets of slee door de dikke sneeuw huiswaarts te brengen, de vermoeienis ligt de mensen op het gezicht. Vele worden onderweg ziek van inspanning, ook zijn er onderweg gestorvenen. Hun ging den strijd tegen het hongerspook boven hun krachten'.