Register betreffende 'Liber vicariae ecclesiae Schijndelensus', houdende verpachtingen van de smalle tiende van Schijndel (1589-1635) ten behoeve van de vicaris; ook: kopie schepenakte strafmaatregel tegen Daniel Corstiaenssoon van der A (betalingen, bedevaarten etc) als zoen wegens doodslag op priester heer Jans Rijckart Ghijbens (pag. 5-6, 1512); het vergieten van de kerkklokken (pag. 7, 1617); kopie verklaring van kapittel van St Oedenrode (pag. 24-27, 1571) inzake heffing van tienden; enkele bijlagen , (1512) 1550-1635 (1670-1671)

Parochie Sint Servatius Schijndel, 1544 - ca. 1990 > Deel 1 door A. Prinsen > 3). inkomsten > Register betreffende 'Liber vicariae ecclesiae Schijndelensus', houdende verpachtingen van de smalle tiende van Schijndel (1589-1635) ten behoeve van de vicaris; ook: kopie schepenakte strafmaatregel tegen Daniel Corstiaenssoon van der A (betalingen, bedevaarten etc) als zoen wegens doodslag op priester heer Jans Rijckart Ghijbens (pag. 5-6, 1512); het vergieten van de kerkklokken (pag. 7, 1617); kopie verklaring van kapittel van St Oedenrode (pag. 24-27, 1571) inzake heffing van tienden; enkele bijlagen , (1512) 1550-1635 (1670-1671) Oorspronkelijk was de vicarie in de Middeleeuwen een afgezonderd vermogen waarvan de opbrengst bestemd was voor het onderhoud van een priester (een vicaris), die daarvoor aan een bepaald altaar een of meer heilige missen moest opdragen en in gebeden bepaalde personen moest gedenken en eventueel nog andere, in de stichtingsbrief bepaalde, taken opgedragen kreeg. De inkomsten van zo'n vicarie werden gegeven aan een door de stichter of zijn opvolger (een ‘collator’) uitgekozen vicaris die formeel door de geestelijke overheid (de bisschop) in dit geestelijk ambt gesteld werd. De vicaris was dan 'bezitter' van de vicarie geworden onder de verplichting de vicariegoederen te beheren en hij kon daarvoor optreden in het rechtsverkeer.<br/>De Staten van de gewesten brachten tijdens de Reformatie de vicarieën onder het wereldlijke recht en wijzigden de bestemming (het werden veelal studiebeurzen) en zij namen het toezicht op de bestemming en het beheer van de goederen van de vicarieën van de geestelijke overheid over.