Brief van Joseph Benavente aan zijn kinderen vanuit kamp Westerbork

De brief bestaat uit 12 kantjes die door de schrijver zelf genummerd zijn, maar niet in een logische volgorde. De brief is in meerdere dagen geschreven (tussen 9 maart en 13 maart 1943). De brief werd gestuurd naar de dochter van zijn zus, Judith (José) Menist, maar was bedoeld voor alle nog niet opgepakte familieleden waaronder zijn zoon en dochter. Van: Benavente, Joseph (Joost) Aan: Menist, Judith Plaats: Westerbork, doorgangskamp Datum: 1943-03-09 Onderwerp: Op 9 maart schrijft Joost Benavente dat er 6 pakketten zijn aangekomen met o.a. wasgoed en levensmiddelen. Zwager Moos heeft 3 potten linzen leeggegeten. Hij vraagt minder te sturen, ze hebben genoeg, zelfs meer dan vroeger thuis. Het is dinsdag maar er is geen transport vertrokken. Men zegt dat de trein gebombardeerd is. ‘ Voor mijn part komt hij nooit weer.’ Benavente is opgeroepen door Curt Blüth van de Joodse Raad die alleen wilde controleren of hij nog in het kamp was. Er zijn 250 personen aangekomen uit Amsterdam. Benavente heeft verschillende van die groep gesproken die optimistisch zijn over een snel einde van de oorlog. Hij hoeft niet te werken omdat hij boven de 60 is en zit veel buiten op de heide. Op 10 maart meldt Benavente dat er een transport is vertrokken. Grootmoeder (Judith Benavente-Querido) heeft een pakket ontvangen van Marietje en Lea en er is een brief van Miep en Ies. Van het pakket dat Ben en Bep stuurden was het kistje stuk. Het ziekenhuis ligt behoorlijk vol. Er sterven wel 10-15 mensen per dag en die worden dan in Assen ‘Joods begraven.’ Benavente zit aan tafel met veel aardige mensen en goede conversatie. Vandaag hebben ze 150 gram komijnekaas gehad. ‘Er komen dagelijks nieuwe mensen aan, maar niet alleen uit Amsterdam, overal vandaan.’ Op de kachels in de barak wordt eten opgewarmd en van oud brood wordt broodgebak gemaakt. Er is zelfs vis gebakken. ‘Natuurlijk wel met de nodige heibel wie eerst was. Zo eet ik ook altijd geroosterd brood.’ Op 12 maart meldt Benavente dat hij een brief heeft ontvangen van Lion uit Den Haag. ‘Schrijf hem maar dat wij maar eenmaal in de 14 dagen mogen schrijven.’ Gisteren is er een transport uit Vught binnengekomen: ‘Esther en Moos (zus en zwager) waren er niet bij wat mij erg spijt omdat de mensen die hier zijn gekomen vertellen dat het in Vught in één woord een hel is.’ Later spreekt Benavente iemand die de groeten overbrengt van Esther en Moos. Esther kan in Vught blijven omdat ze in het diamantvak zit. Moos zijn adres is barak 5b, werkkamp Vught. Moeder heeft van Dien, Elie, Ka, Miep en Ies een felicitatie ontvangen. Zaterdag 13 maart was de 86e verjaardag van Judith Benavente-Querido. Door haar kinderen die in het kamp waren is er een ovatie gebracht: ‘en toen kwamen de waterlanders.’ Verder krijgt Ju (waarschijnlijk dochter Judith) de groeten van mevrouw Englander, zus van tante Mariana, die ook vanuit Vught is aangekomen. "José en Ju, ik dank jullie voor alles wat jullie voor mij doen, later zullen we afrekenen.'