War is over, killing goes on.

War is over, killing goes on. Small boy wearing army cap admiringly looks up at older boy, who is dared by even older, but apparently not much wiser boy to pull the safety pin out of some explosive machinery they found, and have not yet found out the use of. It will now be made harmless by official exploding. 1914 - 2011. Na verschillende baantjes als doka- en filmlaborant begon de amateurfotograaf Charles Breijer zijn relatief korte carrière als beroepsfotograaf in 1937 bij De Arbeiderspers. Hij fotografeerde met name voor het weekblad Wij en dagblad Het Volk. Zo raakte hij bevriend met Cas Oorthuys, die hem inspireerde en aanmoedigde. Tijdens de Duitse bezetting werd continuering van de fotografische beroepspraktijk slechts mogelijk door een lidmaatschap van het Verbond van Nederlandsche Journalisten, dat eind 1941 opging in de Kultuurkamer. Breijer meldde zich aan en gebruikte zijn lidmaatschap als dekmantel voor ondergrondse activiteiten. Via Frits Kahlenberg raakte hij in de loop van 1944 betrokken bij de later zo genoemde groep De ondergedoken camera en maakte talloze illegale opnamen. Over deze ervaringen schreef hij in 1946 het artikel 'Illegale fotodocumentatie' voor het tijdschrift Foto. Breijer kreeg vooral bekendheid door zijn foto's van het gewapend verzet. Na de bevrijding werkte hij voor Anefo. In 1947 vertrok hij als cameraman naar Indonesie. Na de onafhankelijkheid in 1949 leidde hij jonge Indonesiers op in het filmvak.In 1953 keerde hij terug naar Nederland.